سراب پشت سراب و سکوت پشت سکوت

چه دست‌خالی باید گذشت از این برهوت

چه رفته بر نفسِ باغ‌های زیتون، آه

پرنده‌ها همه حیران و ابرها مبهوت

چه شد که هر طرفی جای سروهای روان

روان شده‌ست فقط کاروانی از تابوت

تبر جسارتِ طغیان گرفت و آتش زد

به ساقه‌های نیایش به شاخه‌های قنوت

نسیم آمد و در دست‌هایش آتش بود

نسیم آمد و خورجین او پر از باروت

کدام مزرع سبز و کدام گندم‌زار

کدام جنگل افرا، کدام باغ بلوط

کجاست نغمۀ داوود و دست ذوالقرنین

که صف کشیده به پیکار لشگر جالوت

نگاه مهر و صدای برادری مرده‌ست

سراب پشت سراب و سکوت پشت سکوت